ضمن عرض پوزش بابت غيبت صغري! بقول يکي از دوستان ما توي سال يکبار غيبمون ميزنه که البته ۱۲ماه طول مي کشه!
بعد از اين مدت گرفتاريهاي مختلف٬ امروز قلم به دست گرفتم تا يه گوشه از ذهن شريفتون را مشغول کنم البته ممکنه ذهن بعضيا برعکس از مشغولي دربياد!
قبل از هر چيز اينو بگم که اينجا محدوده عقلها و قلمهاست٬ لطفا شمشير و تيزي و پنجه بکس و سلاحهاي گرم خودتون را جلو در تحويل بديد٬ بعدا اگه خواستيد بياييد داخل!
اما معناي اين حديث شريف چيه؟ دين ما شيعه ها به تفکر و تعقل خيلي بها داده و يک ساعت فکر کردن را معادل هفتاد سال عبادت قلمداد کرده٬ پس بايد دنبال معني اين حديث باشيم و وجه سازگاري تعقل با ابله بودن را پيدا کنيم.

توی زبان عربی یک معنای ابله٬ ساده و بی خیال و غافل هست٬ یعنی اکثر اهل بهشت را آدمهای بی خیال تشکیل می دهند٬ کسانیکه در مقابل وسوسه ها و زرق و برق های دنیا خودشان را به غفلت و نفهمی زده اند٬ مثل کسی که به بهره کم و درآمد ناچیز خود قانع است و با همان می سازد و در پی کسب نامشروع نمی رود٬ در مقابل کسیکه هر روز بر دنیا و مال و اموال آن حریص تر می شود و با زرنگی سعی در کسب بیشتر می کند و از حرام خدا هم دریغ نمی کند.

وقتی یه نگاه به اطرافمون بندازیم می بینیم کسانیکه به دنیا و تجملاتش رغبتی نشان نمی دهند و هر روز رنگ عوض نمی کنند را آدمهای ساده و ابلهی می دونند! اونایی که توی خطِ مد و مد بازی هستند وقتی به آدمی برخورد می کنند که بی خیال این مسایله٬ میگن این اُمُّله و ساده.

اینجور شخاصی به بهشت نزدیکند٬ چرا که کمتر خودشون را گرفتار حرام و معصیت خدا کرده اند.

(البته بین ساده بودن و تنبلی و سستی باید فرق قائل شد)

آدم ابله (به معنای مذکور) وقتی به مسایل شرعی و اعتقادی برخورد می کنه خودش را مقید می کنه و عملش را خیلی محکم مواظبت می کنه٬ چرا که خودش را تابع و بنده امر خدا می دونه و احساس "من بودن" نداره و فکر نمی کنه همه چیز را با علتهاش می دونه و لذا گاهی اوقات یه چیزی را که با عقلش سازگار نیست را فقط به خاطر اطاعت از امر خدا انجام میده و اصلا سختش نمیاد .....

بگذریم حرف زیاده اما عمل ...ای دریغ!

بعضی از منابع در این مورد را در ادامه مطلب نوشته ام.

---