سال ۱۳۸۷ هم آغاز شد که یک روز تمام بشود.
اما امسال یک خصوصیت بسیار برجسته دارد و آن مربوط به وجود شریف محمد مصطفی (ص) است. ابتدای امسال با ولادت فرخنده ایشان آغاز شد و در انتها نیز با ولادت ایشان خاتمه می یابد، سالی که اول و آخر آن ولادت آخرین پیامبر خداست و عجب سال با شکوهی است.
کمترین پیامی که می توانیم برای این اتفاق فرخنده قائل شویم،
اول : حرکت در راه شناخت بیشتر ایشان و رسالت شان
و دوم : دفاع صحیح از راه و منش ایشان
طی چند سال اخیر فتنه های جدیدی در کشورهای به ظاهر متمدن شعله ور شده و زیر لوای آزاد اندیشی و آزادی بیان، زبان به توهین و تهمت نسبت به پیامبر خاتم گشوده اند. اگر با نظر دقت به کاریکاتورهای توهین آمیز و کتابهایی مثل آیات شیطانی و دیگر سخنان بی پایه آنان بنگریم، به این نتیجه می رسیم که غرض ورزی و دشمنی و یا کوته فکری و سطحی نگری نقش اصلی را در طرح این فتنه ها ایفا می کند.
برای ادای حق این سال عزیز و پیامبر عزیزمان، باید با زیر بنای فکری ضعیف آنان مبارزه کنیم و در برابر هر سخن باطلی از سوی آنان، دلیل و برهان قاطعی منتشر کنیم. بعنوان مثال اگر کاریکاتوری می کشند که حضرت محمد را بشکل یک راهزن نمایش می دهد( پناه بر خدا)، ما باید ضمن تشریح صحیح زندگی ایشان و نقاط روشن و برجسته اخلاق و محبت و تدبیر ایشان، بصورت غیر مستقیم کاریکاتور مزبور را تبدیل به تبلیغی برای اسلام و راه روشن پیامبرمان کنیم. و الا نشستن و دست روی دست گذاشتن و فقط محکوم کردن چاره ای برای حل این معظل نخواهد بود.
اگر مرد عمل هستیم بسم الله، این هم راه و چاه فعالیت.
یاعلی





